Bij het rondzoeken naar info vond ik ineens dit lijstje met Adama's kinderen, grappig. En ook dit oud interview in het Nederlands, dat ik nog niet gelezen had, een aanrader. Een paar quotes :
"Ik kan niet op een polyester djembé spelen. Zo'n trommel klinkt als het materiaal waar hij van gemaakt is..."
"Vooral wanneer de te bespannen djembé erg groot is, zo'n 35cm in diameter, moet je oppassen er niet een te kleine geit voor te slachten."
"Solo spelen biedt me de gelegenheid om aan te tonen dat de djembé een muziekinstrument is en geen tamtam. Dat is een vulgaire benaming van Afrikaanse percussie-instrumenten. De djembé een tamtam noemen is een belediging."
"En ik weet dat het net zo'n slechte zaak is, ín Afrika: De mensen die vertrekken, dat zijn geen musici! Ze zouden zich schamen om de djembé in Afrika te bespelen. Ze komen naar Europa, pakken een djembé en beginnen erop te slaan. En bij de Europeanen gaat iedereen die zwart is voor een musicus door. Dat is het drama."
1 reacties:
Haaa... Adama Dramé. Met weemoed denk ik terug aan de workshop vorig jaar.
Heel veel geleerd. Heel veel mooie dingen gehoord, door de meester zelve gespeeld.
Wat me het meeste opviel was dat zijn djembe helemaal niet hoog getuned is, zoals iedereen tegenwoordig meent te moeten doen.
De speeltechniek van Adama is dan ook fenomenaal te noemen.
Een reactie plaatsen